30 Ara 2008

İstediğimiz gibi yaşıyor muyuz?





("Taya Tan", Pink Martini)

-Çubuk almak istiyorum.
 
Olur.
- Kaça?
 
Tanesi 50 dolar.
- Üç yüz tane alırsam…tanesini kaçtan bırakırsın?
 500 dolar.
- Anlamadım?!
 İstediğim gibi yaşayabilmem için ayda beş-on çubuk yapmam yetiyor bana. Siparişin için sana hayatımı kiralamış olacağım.

Bu ilginç pazarlık Gündüz Vassaf’ın “Cennetin Dibi” isimli kitabında geçmektedir.
Bu satırları okuduktan sonra aklıma takılıp durmuşlardı.

Çoğu zaman hayatımızı bu ustanın tarzında yaşamıyoruz…Zamanın öneminin ise çoğunlukla farkında bile değiliz.
Çubukları yapacak olan usta, bu diyalogta kendisinin ve zamanının çubuklardan da, paradan da çok daha değerli olduğunu ve bunun ise yapıp-satacağı çubuk sayısı ile artmayacağını çok güzel gösteriyor.

Günlük koşuşturmacalarımızda ve hayata dair hırslarımızda kaçımız bu şekilde kendimizi önemseyebiliyoruz? Ve yine kaçımız yaşadığımız anların önemini yakın çevremizde ki ölümler olmadan da farkedebiliyoruz?

Bu kısa diyalog beni pek bir düşündürttü…sizlerle de paylaşmak istedim.

Bir de bu vesileyle...herkese mutlu yıllar dilerim.
Güzel ve sağlık dolu bir yılınız olsun.
Herkese sevgi ve selamlarımla.


Kısa not: ilk olarak MB'de yayımlanmış olsa da bu yazım...yeni yıl için anlamlı olduğunu düşündüğüm için buradaki kayıtlarda da olmasını ve tekrar paylaşabilmeyi istedim.

15 Yorum:

özii on 30 Aralık 2008 22:46 dedi ki...

Bu soruyu ben de çok sorarım kendime? Çoğu zaman hayır cevabını alsam da...

Mutlu yıllar dilerim...

beenmaya on 30 Aralık 2008 23:02 dedi ki...

herşeyin gönlünce olması dileğiyle şimdiden iyi seneler...kocaman sevgiler :))

Siminya on 30 Aralık 2008 23:31 dedi ki...

Umarım tüm dünya mutlu ve barış dolu bir 2009 geçirir, sevgiler ;)

aysema on 31 Aralık 2008 00:47 dedi ki...

Mutlu yıllar...

Ful yaprakları on 31 Aralık 2008 08:47 dedi ki...

kendime en sık sorduğum sorudur bu. cevabını aldığımda da içim sıkılır!Depresyonun kapıları ardında kadar açılır...
ne için kim için ve neden yaşıyoruz..bir de istediğimiz gibi olmadıktan sonra ne önemi var..
mesela.. :)

LÂL on 31 Aralık 2008 10:55 dedi ki...

Amaçlarla araçları çoğu zaman karıştırıyoruz ve bu hengamenin içinde araç dedğimiz şetlerin peşinde nefessiz koşarken, o kadar çok şeyi ıskalıyoruz ki..
Umarım 2009 hepimiz için daha az ıskaladığımız bir yıl olur..
sevgiler.

Nily on 31 Aralık 2008 11:20 dedi ki...

yaşadığımız her anın kıymetini bilip hakkını verdiğimiz bir yıl hatta bir ömür dilemek lazım belki de.. mutlu umutlu sevgi ve huzur dolu bir yıl diliyorum..iyi seneler..

Yeşim Özdemir on 31 Aralık 2008 11:43 dedi ki...

Zaman en büyük kaybımız ama bunun kaçımız farkındayız bilemiyorum... Bu konuda oldukça kafa patlatmış biri olarak zamanımı çarçur etmemenin yollarını arıyorum kendimce. Gereksiz sohbetler yerine kendime zaman ayırmayı, bir takım protokol görüşmelerini en aza indirmeyi ve her ne yapıyorsam o anın tadına varmayı kendime düstur edindim. Para hırsım zaten hiç bir zaman olmadı.
Yeni yıl sana güzel sürprizler getirsin. Kucak dolusu sevgiler...

Mehtap P.G on 31 Aralık 2008 13:21 dedi ki...

Mutlu yillar

serzeniş meraklısı on 31 Aralık 2008 13:36 dedi ki...

umarım şu felsefeyi oturtabiliriz düşünce yapımıza.. amma velakin dünya şartlarında zor sanki biraz.. evet zamanımız çok değerli.. ama maddiyat üzerine kurulu bir düzenekte nefes alıp vermeye çalışmıyomuyuz abicim..
mutlu ve huzurlu bir yıl geçirmen dileklerimle.. umarım tüm güzellikler yakandan hiç düşme niyeti beslemez..
sevgiyle kal..

YALNIZLIK OKULU on 31 Aralık 2008 15:13 dedi ki...

Kalemin çizgilerin ve varlığın daim olsun güzel dostum...nice mutlu senelere...

Aydan Atlayan Kedi on 31 Aralık 2008 16:04 dedi ki...

Mutlu yıllar sıcacık öykülerin yazarı :) Sevgilerimle...

Biraz on 31 Aralık 2008 18:04 dedi ki...

Yazilarimizla paylastigimiz hayatlarimizin her daim mutluluklar icinde gecmesini diliyorum.
Elbette zorluklarimiz var ve olacak da...ama umut ve hayallerimiz de var.

Iyi dileklerinizi icin hepinize cok tesekkur ediyorum...Dileklerim bu yorumum sonrasi gelecek diger yorumlar icin de(eger gelirse)gecerlidir.:))

Mutlu yillar herkese...

En derin sevgi ve selamlarimla!

öykü on 6 Ocak 2009 20:39 dedi ki...

Ölumle her karsılasan ınsan cevresındekılere der kı;
Yok arkadasım hayat bos goruyorsun ıste kısacık ve hıcbıseye kızmaya sınırlenmeye onemsemeye degmyor obur tarafa ne gıdıyor ?hıcbısey !Yok yok yarından tezı yok sadece kendım ıcın yasaycagım kendıme daha cok zaman ayrıacagım..

Bu dusunce cok guzeldır.. Ama suresı kısa .. cenaze evınden cıkılır trafıge gırılır ve bagırmaya baslanır - oyle mı sollanır o ya ......!!! dıye daha o satırda siniri yuklenmıs kalbınıze kendınıze kotululk etmeye baslamısınızdır bıle devamını anlatmaya gerek yok ..Hepımız bılıyoruz.

Biraz on 6 Ocak 2009 21:14 dedi ki...

>öykü

Tuhaf bir bilincsizlik vardir di mi?

Aninda unutulur ta ki bir sonraki olume dek...ve sonrasinda devam eder bu sinir, stress ve her seyi fazlasiyla oneme alma durumu...
Dusununce cok komik...mesela dunyanin yasi 6milyar kusur yil ve Homo sapiens'in varligi 200bin yil iken bizim birey olarak 60-70 yilimiz ne de komik duruyor...

 

Blog Listem

Hayattan ve Masallardan Biraz Copyright © 2009 WoodMag is Designed by Ipietoon for Free Blogger Template