1 Mar 2009

Onlardan biraz daha...



(If you want me, Once (soundtrack))

-Yine yazsan...

Yine “ne” yazsam? 

-Hani yazmıştın ya,...yine onlardan.

Hemen anladım ben de... “onlar” ne? 

-Hani şiire benziyorlar..onlar işte. Her ne kadar bazıları pek bir kısa olsa da... 

Ama onların hepsi şiir zaten...mesela şunun gibi.

Unutmak hep.
Koşmak bazen,
ama sevmek daima.


-Hadi ben susayım sen de yaz...seni kaçırtmadan sessizce durayım burada ben...ama sen yaz. 

Peki yazayım...usulca. 

Ayak seslerin,
ne kadar sessiz.
Şimdi bu oda,
ne kadar da sensiz.
Ne yapıyorsundur kimbilir,
oralarda bensiz? 

Bir tane daha... 

Hiç ağlamadan gülmek,
Hiç yorulmadan koşmak,
Hiç korkmadan sevmek,
Hiç düşmeden yükselmek

Hiç olur mu?
Olmaz elbet.


Ama belki de oluyordur.
Kimbilir?
Ben bilmiyorumdur.
Ben yapamıyorumdur. 

bir tane daha...

Sakın susma!
Sakın konuşma da!
Ellerinle duy beni.
Sonra dudaklarınla özle beni.
Tüm bunların nasıl olacağını da sorma sakın!
Söyleyemem ki...   

ve...son bir tane daha...

Hayatın kıyısında yürürken,
Hiç mi düşünmedin?
Bir zamanlar çocuk olduğunu,
Ve sonra büyüdüğünü,
Ve oyuncaklarının çoktan kırıldığını.  


6 Yorum:

öykü on 2 Mart 2009 07:16 dedi ki...

Muzık cok guzeldı...
Ve sıırler hele en sonuncu..ıkı kez muzıgı yenıden acıp tekrar dolastım satırların uzerınde..
Tskler Biraz.

LÂL on 2 Mart 2009 09:19 dedi ki...

Sakın susma!
Sakın konuşma da!
Ellerinle duy beni.
Sonra dudaklarınla özle beni.
Tüm bunların nasıl olacağını da sorma sakın!
Söyleyemem ki...

çok güzeldi arkadaşım çok güzel.. tertemiz ve yine aydınlık...

guguk kuşu on 2 Mart 2009 10:10 dedi ki...

Hiç yorulmadan koşmak....çok güzel geldi kulağıma. olurmu ki?olmazki. ama yorgunluğa değecek bi koşuysa neden olmasın? yüreğine sağlık.

Biraz on 2 Mart 2009 15:40 dedi ki...

>öykü
tesekkur ederim...:)
onun devami da var ama simdilik bu kadarcigini koymayi istedim...:)

>LÂL
:)
tesekkurler sevgili LAL

>guguk kuşu
galiba mutluluk veren bir kosuysa iste o zaman yorulmak olmaz ki hic...

Ateş Böceği on 2 Mart 2009 16:32 dedi ki...

Unutmak hep.
Koşmak bazen,
ama sevmek daima.

Çok güzel olmuş ellerine sağlık herkes kendine bir pay çıkartmıştır eminim bu şiirlerden benim payımada bu düştü :)

Biraz on 3 Mart 2009 00:08 dedi ki...

>Ateş Böceği
evet di mi?
oyle olmus hakikaten...
tesekkur ederim begnin ve destegin icin.

 

Hayattan ve Masallardan Biraz Copyright © 2009 WoodMag is Designed by Ipietoon for Free Blogger Template