23 Oca 2009

Ayakları yere basanlardan mısınız?



  ("So Nice", Victoria Abril)

11 Yorum:

GünCeraN on 23 Ocak 2009 09:23 dedi ki...

Şerafettin abiyi sevdim :))

Ben de uçlarda geziyorum genelde, ya çok katı ya çok rahat... İyi mi yapıyorum, kötü mü? Karar veremedim.

Bu arada mimlendiniz. ;)

beenmaya on 23 Ocak 2009 10:07 dedi ki...

akılsız yüreğimle yüreksiz aklımın arasında, aralarda bir yerlerde gidip geliyorum ben sanırım. bir yandan düşlerimin gerçeklerin ağırlığından ezilmemesine çalışıyorum diğer yandan da gerçeklerin düşlerimin fazlalığından göz ardı edilmemesine...

YALNIZLIK OKULU on 23 Ocak 2009 11:03 dedi ki...

ayakların havda...Kalbin yanılmış düşlerin koynunda..kalk hayat geçiyor...Seni senden alan sözlerden ve gözlerden kurtar kendini...Yoksa yere çakılacaksın...Kaybolduğun ülkelerde....

ıvır zıvır... on 23 Ocak 2009 11:45 dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
ıvır zıvır... on 23 Ocak 2009 11:46 dedi ki...

:) şerafettin abi süper olmuş..tesbih detayıda güzel... ve daha samimi duruyor...
Türk'üm yaaa.. hemen sevdim şerafettini :P...
yinede böyle zıplayan... daha hafif malzemeden bi duvar olsa ..daha sevimi bi duvar ama..yani anlayınız ikisinin arasında bişey bence daha iyi olur gibi..

bu arada çok bilmişlik yapayım :( gökyüzü ufukda daha açık renk göğe doğru daha koyu renk olur ..yani orjinali böyledir... ama siz fonu böyle patlata bildim derseniz onada kabul ;)... bi küçük eleştiri benimkisi sadece :/

metanoia forever on 23 Ocak 2009 14:15 dedi ki...

ne yazıkki ayaklarım öyle kolay kolay yerden ayrılmıyor. bilmem sanki rüyalarımı bile kontrol edebiliyorum. ama sanırım birtek eşime aşık olduğumda ayaklarım yerden kesilmişti. onu da kaptım hemen zaten. o gün bugündür yere baya yakın geziniyorum. buralarda havalar iyi. biraz sıkıcı ama naapalım işte biz de böyleyiz. ama en çok ne isterim biliyomusun: kontrolsüz kahkahalarla gülmeyi, inan kendimi tuttuğumdan değil içimden gelmez, çok komik bulurum durumu belki ama kahkaha atamam. ara ara uçmak lazım, yorulmadan konmak lazım diyenlerdenim yani.

Aydan Atlayan Kedi on 23 Ocak 2009 20:21 dedi ki...

Ben aydan atladım o gün bugündür yere basamadım :)

Serdar Özdemir on 24 Ocak 2009 00:17 dedi ki...

Alper'cim harika ya... Ben kendimi ikisi arasında bir tercihe zorladım ama başaramadım... Bir üçüncü figüre ihtiyaç var sanırım burda... Uçmak isteyen bir duvar mesela ya da konmak isteyen bir hovarda:) Ellerine sağlık...

Biraz on 24 Ocak 2009 07:23 dedi ki...

>GünCeraN
bilmem kiiyi mi kotu mu...ama cok iyi diil :) uclarda olmak diyecegim:)

Tamamdir, en kisa zamanda yazacagim mimi.

>beenmaya
Cok guzel cumleler ile anlatmissin yani karikatur kadar kisa ve yalin anlattin beenmaya...

>YALNIZLIK OKULU
Himmm!...kayboldugum ulkelerde yere mi cakilacagim?!:(

>ıvır zıvır...
hakikaten oyle duvar plastikten ziplayan nbir duvar gibi olmus di mi? :))

Gokyuzu tonlamalarini seviyorum ama bazen de boyle duz yapiyorum hatta son zamanlarda hep boyle yapiyorum...aslinda dediginiz gibi yapmak gorsellik acisindan da cok daha guzel...cok tesekkurler yorum icin(bilmislik diil aksine memnun oldum fikrinizi soylemenize)

>metanoia forever
Aslinda arada bir ayrilmali ama ucmamali elbette...ya da bazen su olmamali bu yapilmamali gibi sinirlarimizi kaldirabilsek ne guzel olur...kahkaha ile gulebilmek cok guzel...denemeye calismak lazim.: )

>Aydan Atlayan Kedi
Ama basinca da dort ayaginin uzerine dusmeyecek misin her zaman zaten di mi? :)

>Serdar Özdemir
"Ucmak isteyen duvar" harika fikir...su kisa cizgi roman isine baslayalim..bak rahat 10 aydan beri yapicaz deyip durduk...sonra tamamen durduk:)

TUĞBA'NIN DÜNYASI on 25 Ocak 2009 16:15 dedi ki...

Yok yok benim ayaklar kesinlikle yere basamıyor bir türlü.gerçi bastırmaya çalışmıyor değil ama hayat denen şey.yine de çaktırmadan uçmaya çabalıyorum ben.ayaklarım bassa da yere zaman zaman aklım uçuyor bu zamanlarda:)sevmiyorum yere basma durumlarını.bilmem böyle işte.nedeni yok.çok kontrolcü olmayı sevmiyorum.bir tuhaf hallerdeyim.

Biraz on 25 Ocak 2009 19:18 dedi ki...

>TUĞBA'NIN DÜNYASI
Benim de oyle ayaklarim cok yere basmaz...zaten bassaydi bugune kadar gerceklestirdigim hayallerin hic birini gercege donusturemezdim...fazla kati ve hayalsiz bir insan olurdum.
Bir de ayaklarin fazla yere basma durumu kisileri cesaretsiz insanlara donusturuyor diye dusunuyorum...Riskleri goze alamayan insanlara

 

Hayattan ve Masallardan Biraz Copyright © 2009 WoodMag is Designed by Ipietoon for Free Blogger Template